Experts zeggen het al jaren: een CO2-taks is essentieel om de klimaatverandering tegen te gaan. In het nieuwe Susanovamagazine zoeken we uit hoe zo’n koolstofprijs er moet uitzien, en hoe we voor voldoende draagvlak zorgen bij bedrijven overheden en bevolking.

Sinds 2005 is er een Europees emissiehandelssysteem (ETS): daarbij moeten industriële installaties en energiecentrales voor iedere ton CO2, N2O of fluorkoolstof (pfc) die ze uitstoten, een emissierecht kopen. De prijs daarvan bleef echter lange tijd te laag. Hoewel het ETS intussen hervormd werd om de Europese klimaatdoelstellingen te halen, moet nog blijken of de hervorming het juiste resultaat oplevert.

Milieuexperts pleiten daarom voor een algemene koolstofprijs. Concreet willen ze dat iedereen – burgers en bedrijven – betaalt voor de CO2 die hij uitstoot. Huidige uitzonderingen en gunstregimes moeten worden uitgefaseerd.

Innovatie stimuleren

Er bestaat nog discussie over de manier waarop de CO2-taks ingevoerd moet worden. Zo kan er per sector een belastingvrije grens worden ingesteld. Die grens kan bijvoorbeeld liggen op de CO2-uitstoot van de meest efficiënte organisaties. Bedrijven die meer uitstoten dan toegestaan, betalen een belasting per ton CO2 meer. Door die grens jaarlijks naar boven bij te stellen, kan je innovatie stimuleren.

CO2-dividend

Het uiteindelijke doel van de CO2-taks is een gedragswijziging, waardoor er geen belastinginkomsten meer zullen zijn. Maar in de praktijk zal er zeker de eerste jaren wel geld worden opgehaald. Een populair idee is de herverdeling van deze inkomsten als CO2-dividend. Via een forfaitaire terugbetaling krijgt iedereen hetzelfde bedrag. Wie een inspanning levert, moet minder CO2-taks betalen en krijgt via de herverdeling in verhouding meer terugbetaald.

Natuurlijk komt niet iedereen er zo gemakkelijk van af, want zelfs met een CO2-dividend zullen er binnen de middenklasse verliezers zijn. En wie veel CO2 blijft uitstoten wegens geldgebrek, wordt met het simpele dividendprincipe een verliezer. Om dat laatste te vermijden, moeten de CO2-taks en het -dividend volgens economen worden gecombineerd met andere maatregelen, zoals het isoleren van sociale woningen.

Hoeveel moet de CO2-taks precies bedragen? Hoe vermijden we een negatief effect op ons internationaal concurrentievermogen? En hoe pakt men dat alles aan in het buitenland? Lees erover in het nieuwe nummer van Susanova.

©2015 PANTAREIN
Martelarenlaan 9 | B-3150 Haacht | België